Media in Cooperation and Transition
Brunnenstraße 9, 10119 Berlin, Germany
mict-international.org

Our other projects:
afghanistan-today.org
theniles.org
correspondents.org
English
සිංහල

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே சிங்களம், சீனம், மலாய், பிரன்சு, தெலுங்கு, மலையாளம் கலந்துள்ளன
யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத் தமிழ். – சில அவதானிப்புக்கள்

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத்தமிழ் பற்றி நோக்குவதற்கு முன்னர், மொழி என்றால் என்ன? அதன் வகைப்பாடு யாது? என்று சுருக்கமாக நோக்குவது நன்று. மொழி என்பது ஒரு கருத்துத் தொடர்புச் சாதனம் என்பதிலே ஆய்வாளர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு இல்லை. மொழி இருவழக்குப் பண்பு கொண்டது. அவை பேச்சு மொழி, எழுத்து மொழி என்பனவாம். நாம் இங்கு பேச்சுமொழி பற்றியே நோக்க இருக்கின்றோம். பேச்சுமொழி, எழுத்துமொழி என இருவகையிலே வரையறை செய்தாலும், இன்று பெருமளவுக்கு இரு வழக்கும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தே […]

16.02.2018  |  
யாழ்ப்பாணம் மாவட்டம்

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத்தமிழ் பற்றி நோக்குவதற்கு முன்னர், மொழி என்றால் என்ன? அதன் வகைப்பாடு யாது? என்று சுருக்கமாக நோக்குவது நன்று.

மொழி என்பது ஒரு கருத்துத் தொடர்புச் சாதனம் என்பதிலே ஆய்வாளர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு இல்லை. மொழி இருவழக்குப் பண்பு கொண்டது. அவை பேச்சு மொழி, எழுத்து மொழி என்பனவாம். நாம் இங்கு பேச்சுமொழி பற்றியே நோக்க இருக்கின்றோம். பேச்சுமொழி, எழுத்துமொழி என இருவகையிலே வரையறை செய்தாலும், இன்று பெருமளவுக்கு இரு வழக்கும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்தே பயணிப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது. குறிப்பாகப் புனைகதைகளிலே இந்த இரு வழக்கும் கலந்து பயின்று வருவது கண்கூடு.

ஈழநாட்டைப் பொறுத்தவரையிலே ஐம்பதுகளில் யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கைக், குறிப்பாக வடமராட்சியின் பேச்சுவழக்கைப் பேராசிரியர் க.கணபதிப்பிள்ளை இலக்கியங்களிலே உலவச் செய்தார். அவரைத் தொடர்ந்து யாழ்ப்பாணத்துப் புனைகதை எழுத்தாளர்கள், நாடக எழுத்தாளர்கள், பேச்சுவழக்கைக் கச்சிதமாகத் தமது படைப்புக்களிலே உலவ விட்டனர் – விடுகின்றனர். அவர்களைப் பட்டியல் இடுவது நமது நோக்கம் அன்று.

இலங்கையைக் குறிப்பாக, யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த புலம்பெயர் எழுத்தாளர்களின் படைப்புக்களிலும் யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத் தமிழ் நிறையவே இடம்பெற்றுள்ளது – பெறுகின்றது. இது தனியான ஆய்வுக்கு உரியது.

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத்தமிழ்ப் பயன்பாட்டைப் பட்டியல் இட்டால் அது யாழ்ப்பாணத்துப் “பேச்சுத் தமிழ் அகராதி” ஆக அமைவதற்கான சாத்தியப்பாடு உண்டு. அதிலே நாம் மிகவும் எச்சரிக்கையாக உள்ளோம்.

காலந்தோறும் மொழிப்பயன்பாட்டில் மாற்றங்கள் நிகழ்வது இயல்பாகும். சங்ககாலம் தொடக்கம் சமகாலம் வரை சொற்கள், சொற்றொடர்கள், காலத்திற்குக் காலம் வேறுவேறு பொருளைத் தரும் வகையிலே மாறிப்பயின்று வந்துள்ளன – வருகின்றன.
ஒரு காலத்திலே ஒரு பொருளைக் குறிக்கப் பயன்பட்ட சொல் இன்னொரு காலத்திலே வேறு பொருளைக் குறிக்கப் பயன்படுவதை இலக்கியங்கள், கல்வெட்டுக்கள், செப்பேடுகள் முதலானவை மூலம் பார்க்கின்றோம். உதாரணத்திற்கு ஒன்றை மட்டும் சுட்டிக்காட்டுகின்றோம். சங்க இலக்கியங்களிலே ‘குப்பை’ என்ற சொல் குவியல், குவித்து வைக்கப் பட்டது என்ற பொருளையே தந்தது. “நெல்லது குப்பை”, “மணியது குப்பை”, “பொன்னது குப்பை” எனப் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களிலே குறிப்பிடப்பட்டது. குப்பை – குவியல் – குவி என்ற ‘அடி’ இருந்த போதிலும் குப்பை என்பது இன்று வேண்டாத, கழித்தொதுக்கப்பட்ட பொருளையே குறித்து நிற்கின்றது. உதவாதவர்;, அல்லது கழித்து ஓதுக்கப்பட்டவர் ஒரு விடயத்தைக் கூறினால் “அந்தக் குப்பையின்ரை கதையை விடு” என்று கூறும் வழக்கு இன்றும் யாழ்ப்பாணத்தில் உண்டு. இவ்வாறு பல உதாரணங்களைச் சுட்டிக்காட்டலாம். இவைபற்றியெல்லாம் நிறையவே ஆய்வுகள் வெளிவந்துள்ளன.

சொற்கள் காலத்திற்குக் காலம், இடத்திற்கு இடம், ஊருக்கு ஊர், பிரதேசத்திற்குப் பிரதேசம் வெவ்வேறு பொருளில் வழங்குவதை அவதானிக்க முடிகின்றது. பிரதேச வழக்கு, வட்டார வழக்கு என்பவற்றை இந்த வகையிலேயே நோக்க வேண்டும். “ஒரு ஊருக்குப் பேச்சு, இன்னொரு ஊருக்கு ஏச்சு” என்று தமிழிலே ஒரு பழமொழிகூட உண்டு.

மொழியிலே சொற்கள் மாத்திரமன்றி, உவமைகள், குறியீடுகள், பழமொழிகள், வரிவடிவங்கள் முதலியனவும் காலத்திற்குக் காலம், இத்திற்கு இடம் மாறுபட்டு வழங்கிவருவதையும் கண்டுகொள்ள முடிகின்றது.

சொற்களைச் சிறப்பாகப் பேச்சுவழக்குச் சொற்களை அவற்றின் பயில்நிலையில் ஆராய்வதற்கு அடிச்சொல் அல்லது வேர்ச்சொல் பற்றிய தெரிவு அவசியமானது.
யாழ்ப்பாணப் பேச்சுவழக்குப் பற்றிப் பலர் ஆய்வுசெய்துள்ளனர். நாம் அறிந்தவரையிலே யாழ்ப்பாணப் பேச்சுவழக்குப் பற்றிப் பேராசிரியர்கள் க.கணபதிப்பிள்ளை, சு.சுசீந்திரராசா, அ.சண்முகதாஸ், எம்.ஏ.நுஃமான், சுபதினிரமே~; முதலானவர்களும் கலாநிதி தனஞ்சயராசசிங்கம் ஆகியோரும் குறிப்பிடத்தக்க ஆய்வுகளைச் செய்துள்ளனர்.

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத்தமிழ் இலக்கண சுத்தமானதாகத், தெளிவானதாக, ஒரே நீர்மைத்தாகத், தனித்தன்மை கொண்டதாக இருக்கின்றது என்ற ஒரு கருத்தும் பரவலாக உண்டு. குறிப்பாகத் தமிழ்நாட்டவர்கள் இப்படிக் கூறிக்கொள்ளவார்கள். (அக்கருத்து ஒப்பீட்டு அடிப்படையிலானது) சிலவேளையில் ஒருகாலத்தில் இருந்திருக்கக் கூடும். ஆனால் இன்று யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத் தமிழிலும் கலப்பு, திரிபு, மாற்றம் முதலியன கலந்துள்ளமையை மறுக்க முடியாது.

பேச்சுமொழிப் பயன்பாட்டிலே குறிப்பிடத்தக்க முக்கிய அமிசம் ஒன்று உண்டு. யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டைப் பொறுத்தவரையில் வெவ்வேறு இடங்கள், பிரதேசத் தொடர்புகள் குறைந்து அல்லத அருகி வாழ்ந்த பகுதிகளிலே, சமூகங்களிலே மொழிக்கலப்பு, மொழிப்பிரயோக மாற்றம் முதலியன பெருமளவுக்கு நடைபெறவில்லை. யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டை எடுத்துக்கொண்டால், வடமராட்சி, தீவுப்பகுதி முதலான இடங்களிலே மொழிவழக்கு மாறுவதற்று அல்லது சிதைவதற்குச் சாத்தியப்பாடு குறைவாகவே இருந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகின்றது.
பேச்சுவழக்குச் சொற்கள் வருவதற்கும் போவதற்கும், பயில்வதற்கும், நிற்பதற்கும் நிலைப்பதற்கும் அரசியல், சமய, சமூக, கல்வி, பண்பாடு, வாழ்வியல், ஊடகங்கள், புலம்பெயர்வு, அவைக்காற்றுக் கலைகள் முதலானவை முக்கிய காரணிகள் எனலாம். இவை ஒவ்வொன்றைப் பற்றியும் விரிவாக எழுத முடியும். விரிவஞ்சி அறிமுகத்திற்காகச் சில சொற்களை மட்டும் உதாரணமாகச் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகின்றோம்.

இலங்கையைப் பொறுத்தவரையிலே இலக்கிய, இலக்கணச் செல்வாக்கினால் வடமொழிப் பயன்பாடு நிறையவே உள்ளது. நாம் இங்கு பயிலப்பட்டு வரும் வடமொழிச் சொற்களை உதாரணம் காட்டவேண்டிய அவசியம் இல்லை. யாழ்ப்பாணத் தமிழிலே வடமொழி அத்துவிதமாகக் கலந்துள்ளது என்றே குறிப்பிடலாம்.

இலங்கையை ஆண்ட போர்த்துக்கேயர், ஒல்லாந்தர், ஆங்கிலேயர் ஆகியோருடைய மொழி, ஆட்சி, அதிகாரம், தேவை, மாற்றுச் சொல் இன்மை முதலான காரணிகளால் அவர்களின் மொழிகள் யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே பெருமளவுக்குக் கலந்துள்ளன. இவைபற்றி ஏலவே பலர் பட்டியல் இட்டுள்ளனர். வகைமாதிரிக்காக ஆட்சி அதிகார காலத்தில் வந்து சேர்ந்த பேச்சுவழக்குச் சொற்கள் சிலவற்றைச் சுட்டிக் காட்டுகிறோம்.

போர்த்துக்கேய மொழிச்சொல்

விறாந்தை, ஜன்னல், சாவி, கிறாதி,அலுமாரி, கதிரை, வாங்கு, பீப்பா,
பாண் பாதிரி கோப்பை தவறணை ,அன்னாசி, கோவா, கராம்பு

இவ்வாறு பல் சொற்கள் யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே சரளமாகக் கலந்து பயின்று வருவதை அவதானிக்க முடிகின்றது. போர்த்துக்கேயர் சிறிதுகாலமே ஆட்சிசெய்த போதிலும் அவர்களின் மொழிச் சொற்கள் பெருமளவுக்குப் பேச்சு மொழியிலே கலந்துள்ளன. யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் மாத்திரமன்றி இலங்கையின் ஏனைய பகுதிகளிலும் சிங்கள மொழியிலும் போர்த்துக்கேயச் சொற்கள் பயின்று வருகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது.

ஒல்லாந்த மொழிச் சொற்கள்

உலாந்தா, பிசுக்கால், நொத்தாரிசு, தோம்பு,கந்தோர், லாச்சி, பீரோ, கேத்தில்,கக்கூசு போச்சி

முதலானவற்றைச் சுட்டிக்காட்டலாம். மேலே தந்துள்ள சொற்களை அவதானிக்கும் பொழுது பெரும்பாலான சொற்கள் நிர்வாகம் சார்ந்தவையாக இருப்பதை கண்டுகொள்ள முடிகின்றது. ஒல்லாந்தர் காலத்திலே நில அளவை, தேசவளமை முதலான செயற்பாடுகள் நடைபெற்றமையையும் மனங்கொள்ள வேண்டும்.
ஆங்கிலமொழிச் சொற்கள் ஆயிரக்கணக்கிலே கலந்து வழங்குவதைக் காணமுடிகின்றது. அன்றாட வாழ்வின் அனைத்து விடயங்களிலும் ஆங்கிலச் சொற்கள் பரவியுள்ளமைக்கான காரணங்களைக் கல்வியியல், சமூகவியல் நோக்கிலே ஆராய்வது சுவைபயப்பதாக அமையும். ஆங்கிலேயரின் நீண்டகால ஆட்சி, ஆங்கில மொழிக்கல்வி, அக்கல்வி வழிவந்த பதவிகள், மத்திய வர்க்கத்தின் தோற்றமும் எழுச்சியும் முதலான காரணங்களாலே ஆங்கிலமொழிச் சொற்கள் பேச்சுவழக்கிலே இரண்டறக் கலந்துவிட்டன.

ஆங்கிலச் சொற்கள் அப்படியே தமிழ்மயப்படுத்தப்பட்டுப் Nபுச்சிலும் எழுத்திலும் நிலைபெற்றுள்ளமையைக் கண்டுகொள்ள முடிகின்றது. 19ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலே தோன்றிய பத்திரிகைகளிலும், துண்டுப்பிரசுரங்களிலும், கண்டனங்களிலும், கடிதங்களிலும் ஆங்கிலச்சொல் அதேவடிவில், ஆனூல் தமிழ்மயப்படுத்தப்பட்ட ஒலியில் அமைவதைக் கண்டுகொள்ளலாம். உதாரணமாக ஏசண்டர் (Agent), கவணர் (Governor) முதலான சொற்களை ஆறுமுகநாவலரே கையாண்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

தமிழ் ஒலிக் குறிப்புடன் ஆயிரக்கணக்கான ஆங்கிலச் சnhற்கள் அப்படியே வழங்குகின்றன. இவற்றைத் தனியாகப் பட்டியல் இட்டால் கட்டுரை கட்டுக்கடங்காது நீண்டுவிடு. விரிவஞ்சி ஒருசிலவற்றை மட்டும் சுட்டிக்காட்டலாம்.

பாளிமேந்து மனேச்சர் (அர்)
பிறக்கிறாசியார் சங்கடத்தார் (அர்)
கொந்தறாத்து லாம்பு (அரிக்கன்லாம்பு)
இறயித்தார் (அர்) அப்புக்காத்து (காத்தர்)
டாக்கத்தர் (அர்) சென்டிமேன் (மௌ;)
கிறாக்கர் (அர்)
மேலே காட்டிய சொற்களிலே அர் விகுதி பெற்றுப் பல சொற்கள் அமைவதை அவதானிக்க முடிகின்றது. தலைவர், கணவர், மருமகர் போல டாக்குத்தர், கிளாக்கர் முதலான சொற்களும் அர் விகுதி பெற்று அமைகின்றன. அர் விகுதி மரியாதையின் பொருட்டு இணைந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பேச்சுவழக்கிலும் யாழ்ப்பாணம் இலக்கண மரபை உள்வாங்கியமைக்கு இவை சான்றாகும்.

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே சமயமும் செல்வாக்குச் செலுத்தியுள்ளது. இந்துசமயத்தின் செல்வாக்கினாலே பெருமளவு வடமொழிச் சொற்கள் யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே இடம்பெற்றுள்ளன. இக்கட்டுரையிலே வடமொழிச்சொற்கள் உதாரணம் காட்டப்படவில்லை என்பதை ஏலவே குறிப்பிட்டுள்ளோம்.

ஐரோப்பியர் வருகையையொட்டி யாழ்ப்பாணத்திற்கு வந்த கிறிஸ்தவம் சமயச் சார்பான பல சொற்கள் பேச்சுவழக்கிலே புகுத்தியுள்ளது. ‘ஞானஸ்நானம்’, ‘பாசு’, “விசுவாசம்”, ‘விவிலியம்’, ‘சொஸ்த்தம்’, ‘சாத்தான்’, ‘ஆசீர்வாதம்’ முதலான பல சொற்கள் கிறிஸ்தவத்தின் வருகையால் யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே இடம்பெற்றுள்ளன.

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே கிராமிய வழிபாடு சார்ந்த சொற்கள் பலவும் வழங்கிவருகின்றன. உதாரணமாகச் ‘சன்னதம்’, ‘உரு’, ‘சாமி ஆடுதல்’, ‘புக்கை’ முதலானவற்றைச் சுட்டிக்காட்டலாம். சடங்காசாரம், நம்பிக்கை தொடர்பான சொற்களும் வழங்கிவருவதை அவதானிக்கலாம். (துவசம் + திவசம்) அததிரட்டி, கண்ணூறு, நாவூறு, துடக்கு முதலானவற்றை உதாரணமாகச் சுட்டிக்காட்டலாம்.
பொதுவாகப் பேச்சுவழக்குச் சொற்கள் யாழ்ப்பாணத் தமிழிலே பல்லாயிரக் கணக்கிலே இடம்பெற்றுள்ளன. அவை அனைத்தையும் பட்டியலிட்டுப் பெரியதொரு அகராதியே தொகுக்கலாம். உதாரணமாக ஒரு சில சொற்களைச் சுட்டிக்காட்டுதும்:
கைமண்டை – கையிலேந்தித் தண்ணீர் குடித்தல்
பிழா – பனை ஓலையிற் செய்த உண்கலம்
கையில் – சிரட்டை (தேங்காய்ப் பாதியைக் குறிக்கும்)
சங்கையீனம் – வெட்கம்
இறப்போர் – மிகக் கஷ்டம்
கைடிமண்ட – பயப்பட
அசுமாத்து – சிறிய சத்தம் ஃ சந்தடி
ஊர்த்தொழவாரம் – தேவையற்று ஊர் வேலைகளைக் கவனித்தல்
எடுபாடு ஃ எடுவை – படோபம் ஃ படோப வெளிப்பாடு
எம்டன் – ஏமாற்றுக்காரன்
அவிச்சோர் – பொய்யன்
அம்புறோஸ் – கள்ளன்
எமில் – ஏமாற்றுக்காரன்
தறுதலை – குழப்படிகாரன், கூடாதவன்
கந்தறுந்த – ஒன்றுமில்லாத
இவ்வாறு பெருமளவான சொற்கள் யாழ்ப்பாணத் தமிழிலே உள்ளன. இவை தனியான ஆய்வுக்கு உரியவை.


யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே சிங்களம், சீனம், மலாய், பிரன்சு முதலான மொழிச்சொற்களும் இந்திய மொழிகளான மராட்டி, தெலுங்கு, மலையாளம் முதலான சொற்களும் சிறுபான்மையாகக் கலந்துள்ளன. வகைமாதிரிக்கு ஒருசில சொற்களைச் சுட்டிக்காட்டலாம்.

சிங்களம் – போயா, பெரகரா, சல்லி, களபுளா, அமாறு முதலானவை
சீனம் – பீங்கான்
மலாய் – சவ்வரிசி, மங்குஸ்தான், மணிலாக்கொட்டை
பிரான்ஸ் – பட்டாளம்
யப்பான் – கிமோனா (பெண்கள் வீட்டில் அணியும் நீண்ட சட்டை

இவ்வாறு சிறுபான்மையாகவே தமிழில் இத்தகைய சொற்கள் கலந்துள்ளன.
தெலுங்கு, மலையாளம் முதலிய தென் இந்திய மொழிகள் திராவிடமொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை. தமிழ்மொழியிலிருந்து கிளைத்தவை என்றும் கூறப்படுகின்றன. எனவே அவைபற்றி விரிவாக நோக்கவேண்டியதில்லை.
யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுவழக்கிலே குறியீட்டுப் பாங்கான மொழி வழக்காறும் ஒன்று உளது. குறியீட்டுமொழிப் பிரயோகம் வணிகத் துறையிலும் போராளிகள் மத்தியிலும் கையாளப்படுவது உலகப் பொதுவானதாகும்.

யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டிலே ஒரு சாதியாரிடம் குறியீட்டுமொழி பேச்சுமொழியாக வழங்குவதைக் கள ஆய்வினூடு கண்டுகொள்ள முடிந்தது. சமூக அடக்குமுறைக்கு எதிரானதாகத் தமது வாழ்வியலைக் கட்டமைத்துக்கொள்ள இத்தகைய குறியீட்டு மொழியைப் பயன்படுத்தி இருக்கலாம் எனக் கருதலாம்.

பேராசிரியர் க.கணபதிப்பிள்ளை இந்தக் குறியீட்டுமொழி பற்றிப் போகிறபோக்கிலே தமது தீவட்டிக் கள்ளர் என்ற கதைப்பாடலிலே மிகச் சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இக்கட்டுரை ஆசிரியரைத் தவிர வேறுயாரும் யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டில் வழங்கும் இக்குறியீட்டு மொழிப் பயன்பாடு பற்றி ஆய்வு செய்ததாகத் தெரியவில்லை. நிச்சயம் பாதுகாக்க வேண்டிய, பதிவுசெய்ய வேண்டிய மொழிப்பயில்வு இது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இப்பேச்சுமொழி சமூகமொழியியல் ஆய்வாளருக்குச் சுவைபயப்பதாக அமையும்.

யாழ்ப்பாணத்திலும் அதனோடு இணைந்த தீவுப் பகுதிகளிலும் குறிப்பிட்ட ஓர் சமூகத்தினரிடையே தனித்துவமானதோர் குறியீட்டுப் பேச்சுவழக்குக் காணப்படுகின்றது. இவர்கள் தங்களுக்குள்ளே விளங்கிக்கொள்ளக் கூடியதாகவும் மற்றவர்களுக்கு விளங்காத வகையிலும் தமிழ் மொழியிலேயே ஓர் பேச்சுவழக்கை உருவாக்கிக் கையாண்டு வருகின்றனர். சமூக மேலாதிக்கம் பெற்றவர்களுக்குப் புரியாமல் தமது காரியங்களைச் செய்து முடிப்பதற்கு இந்தப் பேச்சுவழக்கினைக் கையாளுகின்றனர். நெடுந்தீவு, சுன்னாகம், வட்டுக்கோட்டை, வசாவிளான், தெல்லிப்பளை, மாசியப்பிட்டி முதலான ஊர்களிலே இச்சமூகத்தினர் வாழ்கின்றபோதும், நெடுந்தீவு, வட்டுக்கோட்டை, சுன்னாகம் முதலான ஊர்களிலே உள்ளவர்கள் இன்றும் இந்தப் பேச்சுவழக்கினைச் சிறப்புறக் கையாளுகின்;றனர்.
புதுவகையான சொற்களை ஆக்கியும், வழக்கில் உள்ள சொற்களைக் குறியீடாக்கியும் கருத்துப் பரிமாற்றத்தைக் கச்சிதமாகச் செய்து முடிக்கும் பேச்சுமொழியாக இதனைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

இப்பேச்சுவழக்கு இச்சமூக மக்களிடையே ஊருக்குஊர் சிற்சில மாற்றங்களுடன் வேறுபட்டுக் காணப்படுகின்றது. எனினும் அனைவரும் இப்பேச்சுமொழியை விளங்கிக்கொள்ளக் கூடியவர்களாகவே காணப்படுகின்றனர்.
இச்சமூகத்தினர் பெரும்பாலும் பறைமேளம் அடிப்பதையே பிரதான தொழிலாகக் கொண்டிருந்தனர். இப்போது வேறுவேறு தொழில்களிலும் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். எந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டாலும் குறியீட்டு மொழியொன்றை உருவாக்கித் தமது கருத்தைப் பரிமாறிக் கொள்கின்றனர். இம்மொழி உருவாக்கத்திலே ஒருவிதமான ஆக்கத்திறனும் உண்டு.

இத்தகைய குறியீட்டு மொழியின் தோற்றத்தைச் சரியாகக் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை. கள ஆய்வின் போது கண்ட முதியவர்களின் கருத்தினூடு இப்பேச்சுத்தமிழின் ஊற்றுக்கால் நெடுந்தீவு ஆகத்தான் இருக்கவேண்டும்.
கள ஆய்வின்போது (கண்ட) கேட்ட சிலவற்றைக் கீழே சுட்டிக்காட்டலாம். இவை சாதியைக் குறிப்பவை.

விண்ணி, விண்ணியான் – பறையன்
கோத்தை, கோத்தையர் – பள்ளர்
சின்னக்கோத்தை – நளவர்
நீர்க்காகம் – கரையார்
கோரைதள்ளி – அம்பட்டன்
தும்பியான் – வண்ணான்
சுள்ளன் – வேளாளன்
இவ்வாறே,
தாட்டன் – ஆண்
தாட்டிச்சி – பெண் (சுன்னாகம், வட்டுக்கோட்டை)
புட்டூச்சி – பெண் (நெடுந்தீவு)
குட்டான் – பிள்ளை (குழந்தைப்பிள்ளை)
கவியல் – வீடு
இப்படி நூற்றுக்கணக்கான சொற்களைப் பயன்படுத்தித் தமது கருத்துத் தொடர்பைப் பேணுகின்றனர். “நான் கவியலுக்குத் தொங்குறன்” என்றால் நான் வீட்டுக்குப் போகிறேன் என்பது பொருள்.

இத்தகைய சொற்களைக் கொண்டு நீண்ட உரையாடலை இச்சமூகத்தினர் செய்கின்றமையைக் கள ஆய்வின்போது கண்டுகொள்ள முடிந்தது.
யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டின் பேச்சுவழக்குச் சொற்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியாக வழங்கும் இம்மொழி பற்றிய ஆய்வு அத்தியாவசியமானது.

யாழ்ப்பாணத்துப் பேச்சுத்தமிழ் – சில அவதானிப்புக்கள் என்ற இக்கட்டுரை ஒரு அறிமுகத் தகவல்களைத் தரும் கட்டுரையாகவே அமைகின்றது. வசதியும் வாய்ப்பும் கிடைத்தால் ஒரு பெருநூல் எழுதக்கூடிய விடயப்பரப்பு இத்தலைப்புக்கு உண்டு.
தமிழ் இலக்கிய, இலக்கண ஆய்வாளர்கள், மொழியியல் அறிஞர்கள், சமூகவியல், நாட்டார் வழக்காற்றியல் துறையைச் சேர்ந்தவர்களின் கூட்டுமுயற்சியாகவே இந்த ஆய்வினை முன்னெடுக்க முடியும்.